dogmaty
 
Dogmaty optymalne jako: pomoc dla początkujących,
zachęta do dyskusji dla doświadczonych
Nie osiągnie nikt optymalności bez!:
  1. Pracy w kuchni - co najmniej 1,5 godziny dziennie:
    - ½ godziny na przygotowanie śniadania albo kolacji
    - godzina na przygotowanie objadu
  2. Opanowania sztuki kulinarnej:
    - to nie mogą być zupki czy papki dla niemowlaków
    - to po prostu musi dobrze smakować
    - to musi pachnieć na ulicy
    - tego powinni sąsiedzi i znajomi nam zazdrościć
  3. Czasu i spokoju poświęconego na jedzenie
    - co najmniej 15 minut na śniadanie albo kolację
    - co najmniej ½ godziny na objad
    - oczy też „muszą się najeść”
    - język lubi się „nasmakować”
    - zęby powinny się napracować

    Jeżeli ktoś nie ma na to czasu to niech nie zaczyna optymalności.
Optymalność nie jest wiedzą wrodzoną,
tylko wiedzą nabytą i doświadczoną!
  1. Nie wystarczy przeczytanie jednej książki
    (wtedy popełniane są najczęściej kardynalne błędy)
  2. W niektórych przypadkach przeczytanie wszystkich książek nie
    uchroniło od popełnienia poważnych błędów
  3. Trzeba przychodzić na spotkania, wymieniać doświadczenia
  4. Należy mieć kontakt z dobrą Arkadią
  5. Dobrze jest mieć dobrego lekarza domowego,
    praktykującego optymalność
Optymalność nie może być nudną monotonnością!
  1. Spożywanie jednego czy trzech produktów, ciągle w taki sam sposób, codziennie tak samo, zawsze się znudzi
  2. Spożywanie ciągłe setek produktów na setki sposobów zawsze
    prowadzi do kłopotów żołądkowych

    Optymalność to sztuka wybrania około dziesięciu najdoskonalszych produktów i przyrządzenie ich na kilka najlepszych sposobów.
  3. Ideałem będzie wypracowanie sobie trzech różnych optymalnych
    śniadań albo kolacji i siedmiu różnych optymalnych obiadów
  4. Oczywiście dla gości możemy mieć jeszcze w zanadrzu
    jedną czy dwie optymalne uczty
Optymalność to nie jest spożywanie produktów
z całego świata, ze wszystkich ekosystemów!
  1. Optymalność to spożywanie przedewszystkim produktów ziemi
    na której żyjemy
  2. To musi tworzyć podstawę (80 - 90%) naszego pożywienia
  3. To powinno prawie wystarczyć
  4. Takimi kategoriami należy się kierować przy zakupach
  5. Oczywiście może być podany owoc cytrusowy,
    czy inny smakowity zakąsek
  6. Raczej trucizną niż przysmakiem jest sałatka z siedmiu owoców
    cytrusowych, siedmiu warzyw exotycznych i siedmiu przypraw
  7. Bardziej trucizną niż lekarstwem jest herbatka z 27 ziół

    Trzeba nauczyć się prostoty i tworzyć wyborność potraw z jak
    najmniejszej ilości dodatków.
Nie będzie funkcjonował mózg optymalny bez nauki!
  1. Optymalny mózg bardzo szybko odczuwa potrzebę dodatkowej pracy
  2. Należy wtedy dać mu „input” i karmić go dobrą wiedzą
    (zobacz biblioteka optymalnych)
  3. Dobrze jest wtedy wakorzystywać go do twórczej pracy
  4. Trzeba nauczyć się rozpoznawać:
    - co jest pewną wiedzą
    - co jest prawdą
    - a co jest zmyślaniem, kabałą, pseudonaukową konfabulacją
  5. Nie wolno trwonić potęgi i mocy umysłu optymalnego na jałowe
    dyskusje, niesnaski czy ulubione wśród niektórych optymalnych
    kłótnie o bzdury
Nie ma i nie będzie optymalności
bez wysiłku fizycznego!
  1. Przemiana podstawowa spala u optymalnych
    do ok. 1500 kcal kobiety i ok. 1700 kcal mężczyźni
    (na wskutek nieobciążania jelita małowartościowymi produktami)
  2. W tak małej ilości kalorii nia da się zapakować wszystkich potrzebnych witamin, soli mineralnych i pierwiastków śladowych
  3. Aby osiągnąć optymalność trzeba mieć pracę w której wydatkuje
    się dodatkowo conajmniej 1000 kcal, albo wykonywać codziennie
    sport o takim obciążeniu
Nie osiągnie się także wyżyn optymalności
bez codziennego pocenia się!
  1. Nie chodzi w tym o codzienną zabójczą pracę w pocie czoła
  2. Chodzi tylko o to że niektóre procesy metaboliczne włączają się dopiero wtedy gdy serce bije 120 - 130 razy na minutę a człowiek się poci
  3. Taki poziom wysiłku powinien być osiągany stopniowo w ciągu
    20 minut i utrzymywany około 10 minut
  4. Tylko wtedy „nabrzmiewają wszystkie gruczoły” i wszystkie hormony grają całą pełnią możliwości
  5. Tylko taki poziom „zagrania całej orkiestry” hormonów i odpowiedzi
    wszystkich komórek organizmu na takie bodźce zapewnia na stale:
    rzeźkość, sprawność, zwinność
Nie będzie funkcjonował organizm optymalnie bez
nauczenia się codziennego czerpania z zapasów!
  1. Tylko węglowodany muszą być dostarczane w sposób ciągły
    i jak najbardziej wyrównany
  2. Białka, tłuszcze, sole mineralne, witaminy i pierwiastki śladowe mogą być dostarczone w sposób periodyczny; tzn. z jednego posiłku powinno się zrezygnować, (dlatego optymalni jedzą dwa razy)
    a w tym czasie organizm musi ćwiczyć czerpanie z zapasów
  3. Optymalność nie jest jedzeniem „ciągle na górke” (na zapas),
    wtedy organizm oducza się czerpania z zapasów, i odczuwamy coraz częściej głód i zaczynamy tyć w optymalności
  4. Pobożną mądrością było zrezygnowanie w piątek ze śniadania
    i obiadu, a jedzenie potem pożywnej rybnej kolacji
Nie ma dokładnie takiej samej optymalności
dla wszystkich ludzi!
  1. Każdy człowiek potrzebuje inne buty, inne ubranie
    i czuje się dobrze z inną fryzurą
  2. Optymalność będzie się różniła między
    poszczególnymi osobnikami
  3. Na początku w czasie przebudowy optymalność może być
    jeszcze prawie jednakowa dla wszystkich
  4. W miarę osiągania optymalnej równowagi dieta musi być coraz
    to bardziej indywidualnie dopasowana do indywidualnie zmiennych
    potrzeb organizmu oraz rodzaju wykonywanej pracy
Nie można zmienić praw natury
akże i w optymalności!
  1. Jeżeli na ziemi od miliardów lat występują pory roku, to także
    i w naszym zegarze biologicznym są sezonowe potrzeby, które
    powinny być spełniane aby nasz organizm dobrze funkcjonował
  2. Nie spożywamy truskawek, czereśni czy owoców runa leśnego
    przez cały rok, ( np. spod foli ) ale sezonowo nasycamy się nimi
    (oczywiście odpowiednio bilansując węglowodany)
  3. Według tej zasady spożywamy świeże orzechy jesienią
    „na zapas” czy cieszymy żołądek nowalijkami na wiosnę
dr. Stanisław Gawronski